هوش مصنوعی:
این شعر از بیدل دهلوی، شاعر پارسیگوی، به مضامین عرفانی، اخلاقی و انتقادی میپردازد. در آن از ناپایداری دنیا، دشواریهای کنترل نفس، و بیثباتی انسان در برابر هوسها سخن گفته میشود. همچنین، انتقادی به ریا و ظاهرسازی در جامعه دارد و بر اهمیت عمل آگاهانه تأکید میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، برخی از انتقادهای اجتماعی موجود در متن ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
غزل ۲۷۶ - گر لعل خموشتکند آهنگ نواها
گر لعل خموشتکند آهنگ نواها
دشنام، دعاها و بروهاست، بیاها ۱
خوبان به ته پیرهن از جامه برونند
در غنچه ندارندگل این تنگ قباها ۲
رحمت ز معاصی به تغافل نشکیبد
ز آنسوستگناههاگرازین سوست الاها ۳
فریادکه ما بیخبرانگرسنه مردیم
با هر نفس ازخوانکرم بود صلاها ۴
گه مایل دنیایم وگه طالب عقبا
انداخت خیالت زکجایم به کجاها ۵
از غنچه ورقهایگلم در نظر آمد
دلسوختبه جمعیتازخویش جداها ۶
هرجاست سری خالی ازآشوب هوس نیست
معمورهٔ مار است به هر بام هواها ۷
مشکلکه از این قافله تا حشر نشیند
مانند نفسکرد بروها و بیاها ۸
کو دیرو حرم تا غم احرام توان خورد
دوش هم خمگشت ز تکلیف رداها ۹
نامحرم هنگامهٔ تغییر مباشید
تعمیر نویی نیست درینکهنه بناها ۱۰
کسب عمل آگهی آسان مشمارید
چشمهمهکس از مژه خوردهشت عصاها ۱۱
ای کاش پذیرد هوس الحاح تردد
این آبله سرهاستکه افتاده به پاها ۱۲
گر ضبط نفس پردهٔ توفیقگشاید
صیقل زدهگیر آینه از دست دعاها ۱۳
زین بحر محالست زنی لافگذشتن
بیدلکه ز پل بگذرد از سعی شناها ۱۴
دشنام، دعاها و بروهاست، بیاها ۱
خوبان به ته پیرهن از جامه برونند
در غنچه ندارندگل این تنگ قباها ۲
رحمت ز معاصی به تغافل نشکیبد
ز آنسوستگناههاگرازین سوست الاها ۳
فریادکه ما بیخبرانگرسنه مردیم
با هر نفس ازخوانکرم بود صلاها ۴
گه مایل دنیایم وگه طالب عقبا
انداخت خیالت زکجایم به کجاها ۵
از غنچه ورقهایگلم در نظر آمد
دلسوختبه جمعیتازخویش جداها ۶
هرجاست سری خالی ازآشوب هوس نیست
معمورهٔ مار است به هر بام هواها ۷
مشکلکه از این قافله تا حشر نشیند
مانند نفسکرد بروها و بیاها ۸
کو دیرو حرم تا غم احرام توان خورد
دوش هم خمگشت ز تکلیف رداها ۹
نامحرم هنگامهٔ تغییر مباشید
تعمیر نویی نیست درینکهنه بناها ۱۰
کسب عمل آگهی آسان مشمارید
چشمهمهکس از مژه خوردهشت عصاها ۱۱
ای کاش پذیرد هوس الحاح تردد
این آبله سرهاستکه افتاده به پاها ۱۲
گر ضبط نفس پردهٔ توفیقگشاید
صیقل زدهگیر آینه از دست دعاها ۱۳
زین بحر محالست زنی لافگذشتن
بیدلکه ز پل بگذرد از سعی شناها ۱۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۴
۱۸۹۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۷۵ - تاراجگرگل بود بدمستی اجزاها
گوهر بعدی:غزل ۲۷۷ - ز بس جوش اثر زد ازتب شوق تو یاربها
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
