غزل ۳۳۶ - به‌روی‌نسخهٔ‌هستی‌که نیست جز تب وتاب

به‌روی‌نسخهٔ‌هستی‌که نیست جز تب وتاب
نوشته‌اند خط عافیت به موج سراب ۱

گرآرزو شکنی می‌شود عمارت دل
شکست موج بود باعث بنای حباب ۲

دلیل غفلت ما نیست غیروحشت عمر
صدای آب ندارد به جز فسانهٔ خواب ۳

که می‌خورد غم ویرانی عمارت هوش
بنای خانهٔ زنجیر ما مباد خراب ۴

به‌جز شکستگی‌ام قبلهٔ نیازی نیست
سرحباب مرا موج بس بود محراب ۵

درین چمن‌که‌گلش پرفشانی رنگست
گشودن مژه مفت است جلوه‌ای دریاب ۶

ز موج، پرده به روی محیط نتوان بست
تو چشم بسته‌ای‌، ای بیخبر کجاست نقاب ۷

به حبیب ساخت هوس تا تلاش پیش نرفت
کمند موج به چین آرمید و شد گرداب ۸

غم ثبات طرب زین بساط نتوان خورد
بس است ریگ روان ‌گوهر محیط سراب ۹

به فکر مزرع بیدل چرا نپردازی
اگر به ابر کرم صرفه‌ای‌ست برق عتاب ۱۰