هوش مصنوعی: این شعر از بیدل دهلوی، با زبانی نمادین و عرفانی، به موضوعاتی مانند درک حقیقت، گذرایی زندگی، اهمیت لحظه‌ها، و رهایی از ظواهر می‌پردازد. شاعر از مخاطب می‌خواهد تا با بستن چشم‌ها به ظاهر، به درون و معنا توجه کند، از فرصت‌های زندگی استفاده نماید، و از قید و بندهای مادی رها شود.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادها و استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد.

غزل ۳۷۴ - ببند چشم و خط هرکتاب را دریاب

ببند چشم و خط هرکتاب را دریاب
ز وضع این دو نقط انتخاب را دریاب ۱

جهان خفته به هذیان ترانه‌ها دارد
توگوش واکن و تعبیر خواب را دریاب ۲

هزار رنگ من و ما ودیعت نفسی‌ست
دو دم قیامت روز حساب را دریاب ۳

بهار می‌گذرد مفت فرصت است ای شیخ
قدح به خون ورع زن شراب را دریاب ۴

شرارکاغذ و پرواز ناز جای حیاست
دماغ عالم پا در رکاب را دریاب ۵

قضا ز خلقت بی‌حاصلت‌ نداشت غرض
جز اینکه رنگ جهان خراب را دریاب ۶

غبار جسم حجاب جهانی نورانی‌ست
ز ننگ سایه برآ آفتاب را دریاب ۷

چه نکته‌ها که ندارد کتاب‌خاموشی
نفس بدزد و سؤال و جواب را دریاب ۸

درون آینه بیرون نشسته است اینجا
به جلوه‌گر نرسیدی نقاب را دریاب ۹

اگر جهان قدح از باده پرکند بیدل
تو تردماغی چشم پرآب را دریاب ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۴۹۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۷۳ - باز درگلشن ز خویشم می‌برد افسون آب
گوهر بعدی:غزل ۳۷۵ - فال تسلیم زن و شوکت شاهی دریاب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.