غزل ۶۲۴ - مشاطهٔ شوخی‌که به دستت دل ما بست

مشاطهٔ شوخی‌که به دستت دل ما بست
می‌خواست چمن طرح‌کند رنگ حنا بست ۱

آن رنگ‌که می‌داشت دریغ از ورق گل
از دور کف دست تو بوسید و به پا بست ۲

آخرچمنی را به سرانگشت تو پیچید
وا کرد نقاب شفق و غنچه نما بست ۳

آب است ز شبنم دل هر برگ ‌گل امروز
کاین رنگ چمن ساز وفا سخت بجا بست ۴

زین نور که از شمع سرانگشت تو گل ‌کرد
تا شعله زند آتش یاقوت حنا بست ۵

کیفیت‌ گل‌ کردن این غنچه به رنگی‌ست
کز حیرت سرشار توان آینه‌ها بست ۶

ارباب نظر را به تماشای بهارش
دست مژه‌ای بود تحیر به قفا بست ۷

تا چشم‌ گشاید مژه آغوش بهار است
رنگ سر ناخن چقدر عقده‌گشا بست ۸

گر وانگری صنعت مشاطگیی نیست
سحراست‌که برپنجهٔ خور- سها بست ۹

تا عرضه دهد منتخب نسخهٔ اسرار
طراح چمن معنی هرغنچه جدا بست ۱۰

بیدل ‌تو هم از شوق چمن شو که به این رنگ
شیرازه‌ی دیوان تو امروز حنا بست ۱۱