حکایت ۳۶ - دو برادر یکی خدمت سلطان کردی و دیگر به زورِ بازو نان خوردی

دو برادر یکی خدمت سلطان کردی و دیگر به زورِ بازو نان خوردی.

باری، این توانگر گفت درویش را که: چرا خدمت نکنی تا از مشقّتِ کار کردن برهی؟

گفت: تو چرا کار نکنی تا از مَذَلَّتِ خدمت رهایی یابی؟ که خردمندان گفته‌اند: نانِ خود خوردن و نشستن به که کمرشمشیرِ زرّین به‌ خدمت بستن.

به دست آهک تفته کردن خمیر
به از دست بر سینه پیشِ امیر ۱

عمرِ گرانمایه در این صرف شد
تا چه خورم صَیْف و چه پوشم شِتا ۲

ای شکم خیره، به تایی بساز
تا نکنی پشت به خدمت دو تا ۳