غزل ۱۵۲۱ - من از عالم تو را تنها گزینم

من از عالَم تو را تنها گُزینم
رَوا داری که منْ غمگین نِشینم؟ ۱

دلِ من چون قَلَم اَنْدَر کَفِ توست
زِ توست اَرْ شادمان وگَر حَزینَم ۲

به جُز آنچه تو خواهی من چه باشم؟
به جُز آنچه نِمایی من چه بینم؟ ۳

گَهْ از من خار رویانی گَهی گُل
گَهی گُل بویَم و گَهْ خارْ چینم ۴

مرا تو چون چُنان داری چُنانم
مرا تو چون چُنین خواهی چُنینَم ۵

دَران خُمّی که دل را رنگْ بَخشی
چه باشم من؟ چه باشد مِهْر و کینَم؟ ۶

تو بودی اوَّل و آخِر تو باشی
تو بِهْ کُن آخِرَم از اوَّلینَم ۷

چو تو پنهان شَوی از اهلِ کُفرم
چو تو پیدا شَوی از اهلِ دینَم ۸

به جُز چیزی که دادی منْ چه دارم؟
چه می‌جویی زِ جَیْب و آستینَم؟ ۹