هوش مصنوعی:
متن درباره حکیم و درخت سرو است که به دلیل نداشتن ثمره و همیشه سبز بودن، نماد آزادگی دانسته شده است. همچنین، اشعاری درباره گذر زمان و توصیه به آزادگی و کرامت در شرایط مختلف زندگی آورده شده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای ادبی و پیامهای اخلاقی آن بیشتر مناسب نوجوانان و بزرگسالان است.
شماره ۱۰۷ - حکیمی را پرسیدند: چندین درخت نامور که خدای عز و جل آفریده است
حکیمی را پرسیدند: چندین درخت نامور که خدای عز و جل آفریده است و برومند، هیچ یک را آزاد نخواندهاند مگر سرو را که ثمرهای ندارد، در این چه حکمت است؟
گفت: هر درختی را ثمرهای معین است که به وقتی معلوم به وجود آن تازه آید و گاهی به عدم آن پژمرده شود و سرو را هیچ از این نیست و همه وقتی خوش است و این است صفت آزادگان.
بر آنچه میگذرد دل منه که دجله بسی
پس از خلیفه بخواهد گذشت در بغداد ۱
گرت ز دست برآید چو نخل باش کریم
ورت ز دست نیاید چو سرو باش آزاد ۲
گفت: هر درختی را ثمرهای معین است که به وقتی معلوم به وجود آن تازه آید و گاهی به عدم آن پژمرده شود و سرو را هیچ از این نیست و همه وقتی خوش است و این است صفت آزادگان.
بر آنچه میگذرد دل منه که دجله بسی
پس از خلیفه بخواهد گذشت در بغداد ۱
گرت ز دست برآید چو نخل باش کریم
ورت ز دست نیاید چو سرو باش آزاد ۲
تعداد ابیات: ۲
۱۵۸۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۶ - قحبهٔ پیر از نابکاری چه کند که توبه نکند
گوهر بعدی:شماره ۱۰۸ - دو کس مردند و حسرت بردند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.