غزل ۱۵۳۶ - میان ما درآ ما عاشقانیم

میانِ ما درآ ما عاشقانیم
که تا در باغِ عشقَت دَرکَشانیم ۱

مُقیمِ خانۀ ما شو چو سایه
که ما خورشید را هَمسایگانیم ۲

چو جانْ اَنْدَر جهان گَر ناپَدیدیم
چو عشقِ عاشقانْ گَر‌‌ بی‌نشانیم ۳

وَلیک آثارِ ما پیوستۀ توست
که ما چون جانْ نَهانیم و عِیانیم ۴

هر آن چیزی که تو گویی که آنید
به بالاتر نِگَر بالایِ آنیم ۵

تو آبی لیک گردابیّ و مَحبوس
درآ در ما که ما سیلِ رَوانیم ۶

چو ما در فَقرِ مُطْلَقْ پاک بازیم
به جُز تَصنیفِ نادانی ندانیم ۷