هوش مصنوعی: این شعر عرفانی و عاشقانه از بیدل دهلوی، به موضوعاتی مانند عشق الهی، تنهایی، حسرت، و جستجوی معنویت می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های عمیق، حالات روحی و عرفانی خود را بیان می‌کند. مفاهیمی مانند فنا در عشق، رهایی از خود، و وحدت وجود در این شعر مشهود است.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و تصاویر به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارند تا به خوبی درک شوند.

غزل ۶۸۳ - کو خلوت و چه انجمن آثار جاه اوست

کو خلوت و چه انجمن آثار جاه اوست
هرجا مژه بلندکنی بارگاه اوست ۱

دل را برون زخود همه یک‌گام رفتنی‌ست
گر برق ناله نیست نگه شمع راه اوست ۲

اقبال خاکسار محبت ز بس رساست
گرد شکسته نیز درتن ره‌کلاه اوست ۳

ای بی‌خبر ز صافدلان احتراز چیست
زنگی‌ست آنکه آینه روز سیاه اوست ۴

تا راه عافیت سپری‌، مشق عجزکن
آتش همان شکستن رنگش پناه اوست ۵

از ریشه‌کاریِ دل وحشت ثمر مپرس
هرجا، ز خود برآمده‌ای هست‌، آه اوست ۶

زان دم‌که مه به نسبت رویت مقابل است
باریکی هلال لب عذرخواه اوست ۷

مشکل‌که دل شکیبد از آیینه‌داریش
خورشید هم ز هاله‌پرستان ماه اوست ۸

حسرت شهیدی‌ام به هوس داغ‌ کرده است
در خاک و خون سری ‌که ندارم به راه اوست ۹

امشب عیار حسرت بیدل‌ گرفته‌ایم
هر اشک بوته‌ای زگداز نگاه اوست ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۳۸۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۶۸۲ - عالم طلسم وحشت چشم سیاه اوست
گوهر بعدی:غزل ۶۸۴ - بسکه دارم غنچهٔ شوق توپنهان زیرپوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.