هوش مصنوعی: این شعر از بیدل دهلوی، بیانگر احساسات عمیق عرفانی و عاشقانه است. شاعر از حیرت، حسرت، درد فراق و جستجوی معنویت سخن می‌گوید. تصاویر شعری مانند طاووس، آیینه، اشک، سجده و بحر، مفاهیمی مانند خودشناسی، عشق الهی و رهایی از تعلقات دنیوی را القا می‌کنند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر نیاز به درک و تجربه‌ی زندگی دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد قابل درک است. همچنین برخی از استعاره‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

غزل ۷۰۶ - حیرت دمیده‌ام گل داغم بهانه‌ای‌ست

حیرت دمیده‌ام گل داغم بهانه‌ای‌ست
طاووس جلوه‌زار تو آیینه خانه‌ای‌ست ۱

غفلت نوای حسرت دیدار نیستم
در پردهٔ چکیدن اشکم ترانه‌ای‌ست ۲

درد سر تکلف مشاطه بر طرف
موی میان ترک مرا بهله شانه‌ای‌ست ۳

حسرت‌کمین وعدهٔ وصلی‌ست حیرتم
چشم به هم نیامده‌گوش فسانه‌ای‌ست ۴

ضبط نفس نوید دل جمع می‌دهد
گر فال‌کوتهی زند این ریشه دانه‌ای‌ست ۵

زین‌بحر تاگهر نشوی نیست رستنت
هر قطره را به خویش رسیدن‌کرانه‌ای‌ست ۶

مخصوص نیست‌کعبه به تعظیم اعتبار
هرجا سری به‌سجده رسید آستانه‌ای‌ست ۷

آنجا که زه کنندکمانهای امتیاز
منظور این و آن نشدن هم نشانه‌ای‌ست ۸

دریاد عمر رفته دلی شاد می‌کنم
رنگ پریده را به خیال آشیانه‌ای‌ست ۹

بیدل ز برق وحشت آزادی‌ام مپرس
این شعله را برآمدن از خود زبانه‌ای‌ست ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۴۴۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۷۰۵ - غنچه در فکر دهانت ‌گوشه‌گیر خسته‌ای‌ست
گوهر بعدی:غزل ۷۰۷ - نه ما را صراحی نه پیمانه ‌ایست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.