غزل ۷۷۷ - جهان قلمرو توفان اعتبار تو نیست

جهان قلمرو توفان اعتبار تو نیست
ز هرچه رنگ توان یافتن بهار تو نیست ۱

کمند همت وحشت سوار عشق رساست
هوس اگرهمه عنقا شود شکارتونیست ۲

زلاف‌ترک میفکن‌خلل به‌همت فقر
شکست هردو جهان یک‌کلاه‌وار تو نیست ۳

شرر به چشم تغافل اشارتی دارد
که این بساط هوس جان انتظار تو نیست ۴

سحر چه‌کرد درتن باغ تا توخواهی‌کرد
به هوش باش‌که فرصت نفس شمارتو نیست ۵

کجاست آینه‌ای کزنفس نباخت صفا
هوای عالم هستی همین غبار تو نیست ۶

کدام موج درین بحر بی‌تردد ماند
به خود مناز ز جهدی‌که اختیار تو نیست ۷

حضور ساغر خمیازه می‌دهد آواز
که هیچ نشئه به‌گل‌کردن خمارتو نیست ۸

کدام رمز و چه اسرار، خویش را دریاب
که هرچه هست نهان غبرآشکارتونیست ۹

به‌خود چه‌الفت بیگانگی‌ست شوق تو را
که محو غیری وآیینه درکنارتو نیست ۱۰

مثال شخص درآیینه‌گرد وحشت اوست
توگر ز خودنروی هیچکس دچارتو نیست ۱۱

دلیل خویش پس از مرگ هم تویی بیدل
چو شمع‌کشته‌کسی جز تو بر مزارتو نیست ۱۲