غزل ۷۷۸ - در خیال مزن فهم خویش سازتو نیست

در خیال مزن فهم خویش سازتو نیست
چو شمع جیب‌تو جز بوتهٔ‌گداز تو نیست ۱

زکارگاه خیالت کسی چه پرده درد
که فطرت توهم از محرمان رازتو نیست ۲

به غیر نیستی از اعتبار عالم رنگ
به هرچه فخرکنی باب امتیازتو نیست ۳

زدستگاه تصنع تری به آب مبند
حقیقتی‌که تو داری به جز مجاز تو نیست ۴

به سایه نیز ندارد غرور خاک حساب
نشیب هرچه‌کنی فهم جزفرازتونیست ۵

به غیر سجده ز خاک ضعیف منفعلی‌ست
ز جست وخیز برآ این قدر نماز تو نیست ۶

تردد دو جهان آرزوی مقصد خلق
به‌عرصه‌ای‌ست‌که یک‌گام هرزه‌تاز تو نیست ۷

به پردهٔ تپش دل هراز مضراب است
توگر نفس نزنی دهر نغمه‌سازتو نیست ۸

زچشم بستن خود غافلی‌، امل تا چند
حریف نیم‌گره رشتهٔ دراز تو نیست ۹

ز اختیار درین بزم دم مزن بیدل
جهان‌، جهان نیاز است‌، جای ناز تو نیست ۱۰