هوش مصنوعی:
این شعر از بیدل، شاعر فارسیزبان، به توصیف حالات روحی و عرفانی میپردازد. در آن، مفاهیمی مانند شور، مستی، عشق، جنون، و سرگشتگی با تصاویر شاعرانهای مانند گردباد، قدح، و بیشه بیان شدهاند. شاعر از ترس و رشک سخن میگوید و جهان را پر از شور و حرکت میبیند که گویی همهچیز تحت تأثیر نیروی ویرانگر و درعینحال خلاق گردباد است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی و اصطلاحات عرفانی دارد.
غزل ۹۱۲ - گر شور مستیام کند اندیشه گردباد
گر شور مستیام کند اندیشه گردباد
درگردش قدح شکند شیشه گردباد ۱
از رشک وحشتی که گرفتهست دامنم
ترسم به پای خوبش زند تیشه گردباد ۲
شور جهان ترانهٔ دود دماغ کیست
صد دشت و در تنیده به یک ربشه گردباد ۳
جولان شوق باک ندارد ز خار و خس
مشکل ز پیش پا کند اندیشه گردباد ۴
نخل جنون علم کش باغ و بهار نیست
سر برنمیکشد مگر از بیشه گردباد ۵
هرجا نشان دهند ز سرگشتگان عشق
پیچد به من ز غیرت هم پیشه گردباد ۶
بیدل در این حدیقه نشد جز من آشکار
سرگشتگی نهال وگل ریشه گردباد ۷
درگردش قدح شکند شیشه گردباد ۱
از رشک وحشتی که گرفتهست دامنم
ترسم به پای خوبش زند تیشه گردباد ۲
شور جهان ترانهٔ دود دماغ کیست
صد دشت و در تنیده به یک ربشه گردباد ۳
جولان شوق باک ندارد ز خار و خس
مشکل ز پیش پا کند اندیشه گردباد ۴
نخل جنون علم کش باغ و بهار نیست
سر برنمیکشد مگر از بیشه گردباد ۵
هرجا نشان دهند ز سرگشتگان عشق
پیچد به من ز غیرت هم پیشه گردباد ۶
بیدل در این حدیقه نشد جز من آشکار
سرگشتگی نهال وگل ریشه گردباد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۸۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۹۱۱ - ز درد یآس ندانمکجاکنم فریاد
گوهر بعدی:غزل ۹۱۳ - یأسفرسای تغافل دل ناشاد مباد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
