هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که به موضوعاتی مانند عشق، درد، رهایی از هوسها، و تحول درونی میپردازد. شاعر از محو شدن در معشوق، تبدیل درد به درمان، و رهایی از تعلقات دنیوی سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان کمسنوسال دشوار است. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعارههای بهکاررفته نیاز به دانش ادبی و تجربهی زندگی بیشتری دارد.
غزل ۹۳۹ - دل اگر محو مدعا گردد
دل اگر محو مدعا گردد
درد در کام ما دوا گردد ۱
طعمهٔ درد اگر رسد دریا
هرمگس همسر هما گردد ۲
محو اسرار طرهٔ او
رگ گل دام مدعا گردد ۳
گرسگالد وداع سلک هوس
گره دلگهر اداگردد ۴
گسلد گر هوس سلاسل وهم
کوه و صحرا همه هوا گردد ۵
محوگردد سواد مصرع سرو
مدّ آهم اگر رسا گردد ۶
ما و احرام آه دردآلود
هم هواگرد را عصاگردد ۷
دل آسوده کو؟ مگر وسواس
گره آرد که دام ما گردد ۸
در طلوع کمال بیدل ما
ماه در هالهٔ سها گردد ۹
درد در کام ما دوا گردد ۱
طعمهٔ درد اگر رسد دریا
هرمگس همسر هما گردد ۲
محو اسرار طرهٔ او
رگ گل دام مدعا گردد ۳
گرسگالد وداع سلک هوس
گره دلگهر اداگردد ۴
گسلد گر هوس سلاسل وهم
کوه و صحرا همه هوا گردد ۵
محوگردد سواد مصرع سرو
مدّ آهم اگر رسا گردد ۶
ما و احرام آه دردآلود
هم هواگرد را عصاگردد ۷
دل آسوده کو؟ مگر وسواس
گره آرد که دام ما گردد ۸
در طلوع کمال بیدل ما
ماه در هالهٔ سها گردد ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۴۲۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۹۳۸ - جنون جولانیام هرجا بهوحشت رهنماگردد
گوهر بعدی:غزل ۹۴۰ - جنون بینوایان هرکجا بختآزما گردد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.