هوش مصنوعی:
این شعر از بیدل دهلوی، شاعر سبک هندی، بیانگر احساسات عمیق شاعر درباره تنهایی، رنجهای روحی، ناکامیها و انتقاد از دنیای پر از هوس و حرص است. شاعر با تصاویر پیچیده و استعارههای غنی، از ناتوانی در بیان دردها، شکست عشق، و بیکسی خود سخن میگوید.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی، استعارههای پیچیده و لحنی غمگین است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین و نامفهوم باشد.
غزل ۱۲۴۴ - چو شمع هیچکس به زیانم نمیکشد
چو شمع هیچکس به زیانم نمیکشد
در خاک و خون به غیر زبانم نمیکشد ۱
دارد به عرصهگاه هوس هرزهتاز حرص
دست شکستهای که عنانم نمیکشد ۲
سیرشکبشهرنگی منکم زسرمه نیست
عبرت چرا به چشم بتانم نمیکشد ۳
تصوبر خودفروشی لبهای خامشم
جز تخته هیچ جنس دکانم نمیکشد ۴
ناگفته به حدیث جفای پریرخان
این شکوه تا به مهر دهانم نمیکشد ۵
شمشیربرق جوهرآهم ولی چه سود
از خودگذشتنی به فسانم نمیکشد ۶
شهرت نواست ساز زمینگیریام چو شمع
هرچند خار پا به سنانم نمیکشد ۷
مشت خسی ستمکش یأسم که موج هم
از ننگ ناکسی به کرانم نمیکشد ۸
در پردهٔ ترنگ، پریخیز نغمهایست
دل جز به کوی شیشه گرانم نمیکشد ۹
چون تیشه پیکر خم من طاقتآزماست
مفت مصوری که کمانم نمیکشد ۱۰
رخت شرار جسته ندانم کجا برم
دوش امید بار گرانم نمیکشد ۱۱
بیدل ز ننگ طینت بیکار سوختم
افسوس دست من ز حنا نم نمیکشد ۱۲
در خاک و خون به غیر زبانم نمیکشد ۱
دارد به عرصهگاه هوس هرزهتاز حرص
دست شکستهای که عنانم نمیکشد ۲
سیرشکبشهرنگی منکم زسرمه نیست
عبرت چرا به چشم بتانم نمیکشد ۳
تصوبر خودفروشی لبهای خامشم
جز تخته هیچ جنس دکانم نمیکشد ۴
ناگفته به حدیث جفای پریرخان
این شکوه تا به مهر دهانم نمیکشد ۵
شمشیربرق جوهرآهم ولی چه سود
از خودگذشتنی به فسانم نمیکشد ۶
شهرت نواست ساز زمینگیریام چو شمع
هرچند خار پا به سنانم نمیکشد ۷
مشت خسی ستمکش یأسم که موج هم
از ننگ ناکسی به کرانم نمیکشد ۸
در پردهٔ ترنگ، پریخیز نغمهایست
دل جز به کوی شیشه گرانم نمیکشد ۹
چون تیشه پیکر خم من طاقتآزماست
مفت مصوری که کمانم نمیکشد ۱۰
رخت شرار جسته ندانم کجا برم
دوش امید بار گرانم نمیکشد ۱۱
بیدل ز ننگ طینت بیکار سوختم
افسوس دست من ز حنا نم نمیکشد ۱۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۲
۳۵۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۴۳ - بار ما عمریست دوش چشم حیران میکشد
گوهر بعدی:غزل ۱۲۴۵ - رفته رفته این بزرگیها به بازی میکشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
