هوش مصنوعی:
این شعر از بیدل دهلوی، با استفاده از تصاویر شاعرانه و استعارههای عمیق، به بیان احساسات عاشقانه، درد غربت، و شور درونی میپردازد. شاعر از نالههای عاشقانه، توفان قیامت، شوق و خیالهای بیپایان سخن میگوید و به مفاهیمی مانند تنهایی، شکستن قید و بندها، و جستجوی معنا در زندگی اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از استعارهها و اصطلاحات ممکن است برای خوانندگان جوانتر دشوار یا نامفهوم باشد.
غزل ۱۳۰۹ - گر نالهٔ من پرتو اندیشه دواند
گر نالهٔ من پرتو اندیشه دواند
توفان قیامت به فلک ریشه دواند ۱
شوق تو به سامان خراش دل عشاق
ناخن چه خیال است مگر تیشه دواند ۲
دور از مژه اشک است و همان بیسر و پایی
غربت همه کس را به چنین بیشه دواند ۳
شوریست در این بزم کز افسون شکستن
چندان که پری بال کشد شیشه دواند ۴
صد کوچه خیالست غبار نفس اینجا
تا سیر گریبان به چه اندیشه دواند ۵
مجنون تو راگر همه تنبند خموشیست
چون نی هوس ناله به صد بیشه دواند ۶
وقت استکه چون غنچه به افسون خموشی
در نالهٔ بلبل نفسم ریشه دواند ۷
سعی امل از قد دوتا چاره ندارد
بیدل به رهکوهکنی تیشه دواند ۸
توفان قیامت به فلک ریشه دواند ۱
شوق تو به سامان خراش دل عشاق
ناخن چه خیال است مگر تیشه دواند ۲
دور از مژه اشک است و همان بیسر و پایی
غربت همه کس را به چنین بیشه دواند ۳
شوریست در این بزم کز افسون شکستن
چندان که پری بال کشد شیشه دواند ۴
صد کوچه خیالست غبار نفس اینجا
تا سیر گریبان به چه اندیشه دواند ۵
مجنون تو راگر همه تنبند خموشیست
چون نی هوس ناله به صد بیشه دواند ۶
وقت استکه چون غنچه به افسون خموشی
در نالهٔ بلبل نفسم ریشه دواند ۷
سعی امل از قد دوتا چاره ندارد
بیدل به رهکوهکنی تیشه دواند ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۴۲۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۳۰۸ - زان نشئه که قلقل به لب شیشه دواند
گوهر بعدی:غزل ۱۳۱۰ - پی تحقیق کسانی که گرو تاختهاند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.