هوش مصنوعی: این شعر عرفانی و فلسفی از بیدل دهلوی، به مفاهیمی مانند ناپایداری دنیا، وهم بودن وجود مادی، و حقیقت مطلق اشاره دارد. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های عمیق، به نقد دنیای فانی و تمجید از حقیقت بی‌زمان می‌پردازد. مضامینی مانند عرفان، فلسفه، ناپایداری زندگی، و جستجوی معنا در این شعر به چشم می‌خورد.
رده سنی: 18+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی این شعر برای درک و تحلیل، نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و مفاهیم انتزاعی آن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

غزل ۱۳۴۹ - معنی‌سبقان‌گر همه صد بحر کتابند

معنی‌سبقان‌گر همه صد بحر کتابند
چون موج ‌گهر پیش لبت سکته جوابند ۱

رحم است به حال تب وتاب نفسی چند
کاین خشک‌لبان ماهی دریای سرابند ۲

بیش وکم خلق آیت بیمغزی وهمست
صفر آینه‌داران عدم در چه حسابند ۳

جز هستی مطلق ز مقیّد نتوان یافت
اشیا همه یک سایهٔ خورشید نقابند ۴

عبرت‌نظران در چمن هستی موهوم
چون شبنم صبح از نفس سوخته آبند ۵

مستی به خروشی است در این بزم که از شرم
مستان همه گر آب شوند اشک کبابند ۶

پیری تو کجایی‌ که دهی داد هوسها
این منتظران قد خم پا به رکابند ۷

چون کاغذ آتش زده این شوخ‌نگاهان
تسلیم غنودنکدهٔ یک مژه خوابند ۸

فرصت‌شمرانیم چه رایی و چه مریی
موج وکف پوچ آینه در دست حبابند ۹

زبرفلک از منعم ودروبش مپرسید
گر خانه همین است همه خانه خرابند ۱۰

بیدل مشکن ربط تأمل که خموشان
چون کوزهٔ‌ سربسته پر از بادهٔ نابند ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۴۴۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۳۴۸ - بیقراران تو کز شوق فنا دیوانه‌اند
گوهر بعدی:غزل ۱۳۵۰ - چشم چون آیینه برنیرنگ عرض نازبند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.