هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از عرفی شیرازی است که با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند می‌، مستی، نرگس، خم چشم، شهادت، شراب، دشنه، غمزه، سماع، زلف، دل، زمانه، حرم و بت، به بیان حالات عشق و شوریدگی می‌پردازد. شاعر از مستی و عشوه‌گری معشوق، شوق وصال، بی‌خودی عرفانی و شکست در عشق سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه‌ای است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، استفاده از واژگانی مانند شراب و مستی ممکن است نیاز به درک و بلوغ بیشتری داشته باشد.

غزل ۵ - می کش و مست عشوه کن، نرگس می پرست را

می کش و مست عشوه کن، نرگس می پرست را
میکده ی کرشمه کن، گوشه ی چشم مست را ۱

آمده فوج تازه ای ، جمله شهادت آرزو
خیز و شراب و دشنه ده ،غمزه ی تیز مست را ۲

خیز و سماع شوق کن، چند به حکم عافیت
در شکنی به گوش دل، زمزمه ی الست را ۳

زلف شکن فروش را ، بر دل من متاع کش
یاد زمانه ده ز نو، قاعده ی شکست را ۴

گرم زیارت حرم، گشت ز بیخودی ، ولی
یا صنم است بر زبان، عرفی بت پرست را ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۵۲۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴ - به گاه جلوه از آن ماه روی زیبا را
گوهر بعدی:غزل ۶ - در نو بهار باده ننوشد کسی چرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.