هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به بهار و نوشیدن باده اشاره دارد و از طبیعت و حالات انسانی مانند دوستی، دشمنی، و پذیرش سرنوشت سخن میگوید. شاعر از زیباییهای بهار و شادی مرغان و بلبلان یاد میکند و در عین حال، به مفاهیمی مانند قسمت، دوستی، و گذشت از دشمنان نیز میپردازد.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به نوشیدن باده و برخی مفاهیم انتزاعی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۶ - در نو بهار باده ننوشد کسی چرا
در نو بهار باده ننوشد کسی چرا
می در پیاله زهد فروشد کسی چرا ۱
مرغان چنین به شوق و بهاران چنین به ذوق
همراه بلبلان نخروشد کسی چرا ۲
سر رشته ی معامله در دست قسمت است
با دشمنان به مهر بجوشد کسی چرا ۳
صد دشمنم به خون به حل و تشنه دوست هم
این بی خمار باده ننوشد کسی چرا ۴
چون دمبدم عنایت توفیق ممکن است
در تنگنای نزع نکوشد کسی چرا ۵
هم دوستی است عرفی و هم رفع دشمنی
عیب غنیم دوست بپوشد کسی چرا ۶
می در پیاله زهد فروشد کسی چرا ۱
مرغان چنین به شوق و بهاران چنین به ذوق
همراه بلبلان نخروشد کسی چرا ۲
سر رشته ی معامله در دست قسمت است
با دشمنان به مهر بجوشد کسی چرا ۳
صد دشمنم به خون به حل و تشنه دوست هم
این بی خمار باده ننوشد کسی چرا ۴
چون دمبدم عنایت توفیق ممکن است
در تنگنای نزع نکوشد کسی چرا ۵
هم دوستی است عرفی و هم رفع دشمنی
عیب غنیم دوست بپوشد کسی چرا ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۵۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵ - می کش و مست عشوه کن، نرگس می پرست را
گوهر بعدی:غزل ۷ - خیز و به جلوه آب ده، سرو چمن تراز را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
