هوش مصنوعی:
این شعر به بیان تجربیات عرفانی و عاشقانهی شاعر میپردازد که از رنجهای شبانه و گریههای سحر سخن میگوید. شاعر از عشق و مسیر سخت آن یاد میکند و اشاره میکند که با وجود مشکلات، راه خود را ادامه داده و به مقصد رسیده است. همچنین، از گذر عمر و تجربیات زندگی سخن میگوید و به بلوغ و پختگی خود اشاره میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج و گذر عمر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسن مناسب نباشد.
غزل ۲۷ - ار نالهٔ شبانه اثر بردهایم ما
ار نالهٔ شبانه اثر بردهایم ما
ناموس گریههای سحر بردهایم ما ۱
سرمای عافیت نشناسیم کز ازل
در گرمسیر عشق به سر بردهایم ما ۲
باد مراد گر نوزد دم به دم چه باک
کشتی ز موج خیز به در بردهایم ما ۳
راهی که خضر داشت ز سرچشمه دور بود
لب تشنگی ز راه دگر بردهایم ما ۴
سود متاع ما چه بود کز دیار عمر
مژگان خشک و دامن تر بردهایم ما ۵
خامی نرفت عرفی و گشتیم بحر و بر
بنشین که آبروی سفر بردهایم ما ۶
ناموس گریههای سحر بردهایم ما ۱
سرمای عافیت نشناسیم کز ازل
در گرمسیر عشق به سر بردهایم ما ۲
باد مراد گر نوزد دم به دم چه باک
کشتی ز موج خیز به در بردهایم ما ۳
راهی که خضر داشت ز سرچشمه دور بود
لب تشنگی ز راه دگر بردهایم ما ۴
سود متاع ما چه بود کز دیار عمر
مژگان خشک و دامن تر بردهایم ما ۵
خامی نرفت عرفی و گشتیم بحر و بر
بنشین که آبروی سفر بردهایم ما ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۷۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۶ - صبح گدا و شام ز خورشید روشن است
گوهر بعدی:غزل ۲۸ - نوش دارو نشأ ی علت نهد در جان ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
