هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از درد فراق و رنج عشق سخن میگوید و بیان میکند که دوری از معشوق برایش مانند مرگ است. او ترجیح میدهد در زیر خاک باشد تا با حرمان زندگی کند. همچنین، از بیفایده بودن مرهم بر زخمهایش میگوید و تاکید میکند که حتی در دوزخ نیز مرگ برایش بهتر از این رنج است. شاعر از امید و نصیحت دیگران بینیاز است و خود را آگاه به صلاح خویش میداند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عاشقانه و غمگین است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین یا نامفهوم باشد. همچنین، اشارههایی به مرگ و رنج وجود دارد که نیاز به درک و بلوغ عاطفی دارد.
غزل ۵۲ - دورم از کوی تو، جا در زیر خاکم بهتر است
دورم از کوی تو، جا در زیر خاکم بهتر است
زندگی تلخ است با حرمان، هلاکم بهتر است ۱
من که مجروح خمارم مرهم راحت چه سود
جای مرهم بر جراحت برگ تاکم بهتر است ۲
گر بکشتی از فراقم، سوختی، منت منه
من که در دوزخ به زندان، هلاکم بهتر است ۳
ره به امیدم مده عرفی که بی باکم بسی
من صلاح خویش دانم، ترسناکم بهتر است ۴
زندگی تلخ است با حرمان، هلاکم بهتر است ۱
من که مجروح خمارم مرهم راحت چه سود
جای مرهم بر جراحت برگ تاکم بهتر است ۲
گر بکشتی از فراقم، سوختی، منت منه
من که در دوزخ به زندان، هلاکم بهتر است ۳
ره به امیدم مده عرفی که بی باکم بسی
من صلاح خویش دانم، ترسناکم بهتر است ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۶۳۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۱ - هرگز مگو که کعبه ز بتخانه خوشتر است
گوهر بعدی:غزل ۵۳ - بیدادگری روی تو اندازه ی راز است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.