هوش مصنوعی: این شعر عرفانی از عرفی شیرازی، بیانگر عشق و دردهای روحی شاعر است. او از عشق الهی و رنج‌های ناشی از آن می‌گوید و خود را همچون کودکی نادان می‌داند که در ابتدای راه شناخت است. شاعر از ناتوانی در بیان مقصود و تنگی روزگار شکایت دارد و اشاره می‌کند که غم‌هایش همچون آتشی است که گل‌های غم را می‌جوشاند. در پایان، او از حق‌گویی و پذیرش هر آنچه دربارهٔ معشوق (خدا) گفته می‌شود، دفاع می‌کند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات عرفانی و اصطلاحات خاص آن دارد.

غزل ۶۳ - آتشین لاله ی دل صد ورق است

آتشین لاله ی دل صد ورق است
هر ورق مایده ی صد طبق است ۱

غشق می خوانم و می گریم زار
طفل نادانم و اول سبق است ۲

حرف مقصود نمی ریزد زود
خانه ی طالع من تنگ شق است ۳

گل غم زآتش من می جوشد
شیشه ی دل ز غمش پر عرق است ۴

از کتابی که منش در خواندم
لوح محفوظ نخستین ورق است ۵

عرفی از عیب تو گفتیم مرنج
هر چه در خق تو گویند حق است ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۵۱۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۶۲ - گر نوش وفا قحط شود، نیش کفاف است
گوهر بعدی:غزل ۶۴ - دو عالم سوختن نیرنگ عشق است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.