هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که به موضوعاتی مانند عشق، رنج، امید، و تنهایی میپردازد. شاعر از تشنگی روح و جستجوی معنا سخن میگوید و خود را درویشی در جهان توصیف میکند که در قفس نفس اسیر است. همچنین، به مفاهیمی مانند کعبهٔ روان، خاموشی، و امید به دیدار معشوق اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات و استعارههای بهکاررفته نیاز به دانش ادبی و تجربهٔ زندگی بیشتری دارد.
غزل ۷۵ - ما تشنه لب و چشمه ی حیوان نفس ماست
ما تشنه لب و چشمه ی حیوان نفس ماست
درویش جهانیم و هما در قفس ماست ۱
آن زهر پرستی که بود در شکرستان
بیگانه ز خاییدن شکر مگس ماست ۲
آن کعبه روانیم که در بادیه ی راز
خاموشی جاوید فغان جرس ماست ۳
از لذت امید تماشای تو مردن
در باغ تمنا ثمر پیش رس ماست ۴
مرغان اجابت همه بریان و کبابند
در باغ دعایی که نسیمش نفس ماست ۵
عرفی کس ما هر که بود حیله فروش است
در بی کسی آویز که بی گفت کس ماست ۶
درویش جهانیم و هما در قفس ماست ۱
آن زهر پرستی که بود در شکرستان
بیگانه ز خاییدن شکر مگس ماست ۲
آن کعبه روانیم که در بادیه ی راز
خاموشی جاوید فغان جرس ماست ۳
از لذت امید تماشای تو مردن
در باغ تمنا ثمر پیش رس ماست ۴
مرغان اجابت همه بریان و کبابند
در باغ دعایی که نسیمش نفس ماست ۵
عرفی کس ما هر که بود حیله فروش است
در بی کسی آویز که بی گفت کس ماست ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۵۱۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۷۴ - ما را به طرب موعظت و پند حرام است
گوهر بعدی:غزل ۷۶ - باز آتش غم دست در آغوش رخس ماست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.