هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی و عاشقانه از عرفی شیرازی، به جستجوی دوست (معشوق یا خدا) و رنجهای این راه میپردازد. شاعر از محبت، آرزو، و درد عشق سخن میگوید و تأکید میکند که حتی رنجها و جفاها در این مسیر ارزشمند هستند. او از نمادهای عرفانی مانند خضر، مسیح، دیر، و کعبه استفاده میکند تا عمق احساسات خود را بیان کند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عرفانی و استعارههای پیچیدهی این شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات فلسفی و عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۱۲۳ - با مهر و با محبت و با آرزوی دوست
با مهر و با محبت و با آرزوی دوست
با ما کسی چه گونه توان جست و جوی دوست ۱
بر سنگ زد پیاله ی خضر آن که نوش کرد
خونابه ی شراب و جفای سبوی دوست ۲
ای کفر و دین حلال کنیدم که می برم
اینک ز دیر و کعبه سلامی به سوی دوست ۳
رنج مسیح و سعی اجل سودمند نیست
ماییم و صد مشام امیدی به بوی دوست ۴
سازد به برگ لاله بدل برگ یاسمن
تشویش این نگاه مبیناد روی دوست ۵
عرفی شکایت از ستم بی سبب مکن
چندین خوش است ساختنی هم به خوی دوست ۶
با ما کسی چه گونه توان جست و جوی دوست ۱
بر سنگ زد پیاله ی خضر آن که نوش کرد
خونابه ی شراب و جفای سبوی دوست ۲
ای کفر و دین حلال کنیدم که می برم
اینک ز دیر و کعبه سلامی به سوی دوست ۳
رنج مسیح و سعی اجل سودمند نیست
ماییم و صد مشام امیدی به بوی دوست ۴
سازد به برگ لاله بدل برگ یاسمن
تشویش این نگاه مبیناد روی دوست ۵
عرفی شکایت از ستم بی سبب مکن
چندین خوش است ساختنی هم به خوی دوست ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۰۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۲ - گر شوم صد سال محروم از نگاه روی دوست
گوهر بعدی:غزل ۱۲۴ - هوش اگر ناخن زند بر دل شراب ناب هست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
