هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر امیدواری و عشق است، با وجود ناامیدیها و غمها. شاعر به رغم مشکلات، به وفا و ثمرهای از عشق امید دارد و معتقد است که حتی در تاریکیترین لحظات، نشانههایی از امید وجود دارد. همچنین، اشارهای به پریشانی دل و حضور همیشگی غم در زندگی دارد، اما با این حال، شادی را در سفر و حرکت مییابد.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۱۲۷ - گر نخل وفا بر ندهد چشم تری هست
گر نخل وفا بر ندهد چشم تری هست
تا ریشه در آب است امید ثمری هست ۱
هر چند رسد آیت یاس از در و دیوار
بر بام و در دوست پریشان نظری هست ۲
منکر نشوی گر به غلط دم زنم از عشق
این نشأ مرا گر نبود با دگری هست ۳
آن دل که پریشان شود از ناله ی بلبل
در دامنش آویز که با وی خبری هست ۴
هرگز قدم غم ز دلم دور نبودست
شادیست که او را سر و برگ سفری هست ۵
تا گفت خموشی به تو راز دل عرفی
دانست که از ناصیه غمازتری هست ۶
تا ریشه در آب است امید ثمری هست ۱
هر چند رسد آیت یاس از در و دیوار
بر بام و در دوست پریشان نظری هست ۲
منکر نشوی گر به غلط دم زنم از عشق
این نشأ مرا گر نبود با دگری هست ۳
آن دل که پریشان شود از ناله ی بلبل
در دامنش آویز که با وی خبری هست ۴
هرگز قدم غم ز دلم دور نبودست
شادیست که او را سر و برگ سفری هست ۵
تا گفت خموشی به تو راز دل عرفی
دانست که از ناصیه غمازتری هست ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۱۴۳۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۶ - در محبت درد اگر پیچد دوا بسیار هست
گوهر بعدی:غزل ۱۲۸ - مژدگانی که جنون را به سرم کاری هست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.