هوش مصنوعی:
این متن بیانگر تجربهی عشق و عرفان است که در آن شاعر از عشق به معشوق الهی و تلاش برای رسیدن به کمال روحی سخن میگوید. او از فراق و جدایی از معشوق و تلاش برای نزدیکی به او از طریق عشق و فداکاری جان سخن میگوید. در نهایت، شاعر به روشنایی و حقیقت الهی دست مییابد و از قید طبیعت رها میشود.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عشق الهی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۱۶۷۵ - دوش عشق شمس دین میباختیم
دوشْ عشقِ شَمسِ دین میباختیم
سویِ رِفْعَتْ روح میاَفْراختیم ۱
در فِراقِ رویِ آن معشوقِ جان
ماحَضَر با عشقِ او میساختیم ۲
در نِثارِ عشقِ جانْ اَفْزایِ او
قالَب از جانْ هر زمان پَرداختیم ۳
عشقِ او صد جانِ دیگر میبِداد
ما دَرین داد و سِتَد پَرداختیم ۴
هَمچو چَنگ از حالِ خود خالی شدیم
پَردهٔ عُشّاق را بِنْواختیم ۵
اَنْدَر آن پَرده بُدِه یک پَردگی
کَزْ شُعاعَش پَردهها بِشْناختیم ۶
هر زمان خود را به سویِ پَردهیی
حیله حیله پیش تر انداختیم ۷
بُرجْ بُرج و پَرده پَرده بعد از آن
هَمچو ماهِ چارده میتاختیم ۸
رو نِمود از سویِ تبریز آفتاب
تا دل از رَختِ طَبیعت آختیم ۹
سویِ رِفْعَتْ روح میاَفْراختیم ۱
در فِراقِ رویِ آن معشوقِ جان
ماحَضَر با عشقِ او میساختیم ۲
در نِثارِ عشقِ جانْ اَفْزایِ او
قالَب از جانْ هر زمان پَرداختیم ۳
عشقِ او صد جانِ دیگر میبِداد
ما دَرین داد و سِتَد پَرداختیم ۴
هَمچو چَنگ از حالِ خود خالی شدیم
پَردهٔ عُشّاق را بِنْواختیم ۵
اَنْدَر آن پَرده بُدِه یک پَردگی
کَزْ شُعاعَش پَردهها بِشْناختیم ۶
هر زمان خود را به سویِ پَردهیی
حیله حیله پیش تر انداختیم ۷
بُرجْ بُرج و پَرده پَرده بعد از آن
هَمچو ماهِ چارده میتاختیم ۸
رو نِمود از سویِ تبریز آفتاب
تا دل از رَختِ طَبیعت آختیم ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۴۳۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۶۷۴ - ما ز بالاییم و بالا میرویم
گوهر بعدی:غزل ۱۶۷۶ - عاقبت ای جان فزا نشکیفتم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
