غزل ۱۵ - نه پر ز خون جگرم از سپهر مینایی است

نه پر ز خون جگرم از سپهر مینایی است
هلاک جانم ازین بی وفای هر جایی است ۱

یکی ببین و یکی جوی و جز یکی مپرست
از آن جهت که دو بینی قصور بینایی است ۲

وفا و مهر از آن گل طمع مدار ای دل
توقع ثمر از بید باد پیمایی است ۳

جدا ز خویشتنم زنده یک نفس مپسند
که دور از تو هلاکم به از شکیبایی است ۴

چه می کشی به نقاب آفتاب، بنگر کز
تحیر تو که خون در دل تماشایی است ۵

من از تو جز تو نخواهم، که در طریقت عشق
به غیر دوست تمنا ز دوست، رسوایی است ۶

عجب نمک به حرامی است دور از تو رضی
که با وجود خیالت به تنگ تنهایی است ۷