هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر پاکی و بیآلایش بودن ذات انسان در ارتباط با عشق و روح محض است. شاعر با استفاده از استعارههایی مانند آب، خاک و خشت، به بیریایی و وحدت وجودی اشاره میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد و نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
۱۷
ما بهر هلاک خود هلاکیم
ز آلایش آب و خاک، پاکیم ۱
عین عشقیم و آن حسنیم
تادست بهم دهیم خشتیم ۲
تا چشم بهم نهیم خاکیم
روح محضیم و جان پاکیم ۳
ز آلایش آب و خاک، پاکیم ۱
عین عشقیم و آن حسنیم
تادست بهم دهیم خشتیم ۲
تا چشم بهم نهیم خاکیم
روح محضیم و جان پاکیم ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۴۵۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:۱۶
گوهر بعدی:۱۸
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
