هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از درد عشق و جدایی میگوید. شاعر از تأثیر نغمهای که دیگر او را به گریه نمیاندازد و سماعی که دل شکستهاش را تسکین نمیدهد سخن میگوید. او از قهر معشوق و دردهایش مینالد و در نهایت به این نتیجه میرسد که حتی در فصل بهار، دل پرندگان خزاندیده به سمت گلشن کشیده نمیشود.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و غمگین است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم عمیق شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری و احساسی دارد.
غزل ۲۵۶ - نغمهٔ کز ره تاثیر به شیون نکشد
نغمهٔ کز ره تاثیر به شیون نکشد
به سماعش دل ماتم زدهٔ من نکشد ۱
دیت قتل من است که در روز جزا
نزنم دست به دامانش و دامن نکشد ۲
جذبهٔ قهر تو ای ذره ندانم تا کی
از ته غمکدهٔ سینه به روزن نکشد ۳
عاقبت درد همین است که در فصل بهار
دل مرغان خزان دیده به گلشن نکشد ۴
به سماعش دل ماتم زدهٔ من نکشد ۱
دیت قتل من است که در روز جزا
نزنم دست به دامانش و دامن نکشد ۲
جذبهٔ قهر تو ای ذره ندانم تا کی
از ته غمکدهٔ سینه به روزن نکشد ۳
عاقبت درد همین است که در فصل بهار
دل مرغان خزان دیده به گلشن نکشد ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۳۸۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۵۵ - گر به خواب اجلم دیدهٔ جان گرم نشد
گوهر بعدی:غزل ۲۵۷ - جان ز شوق لبت شکر خاید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.