هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از شوق و عشق، درد و رنج دل، و امید به بخت بهتر سخن میگوید. شاعر از غمها و ناکامیهای زندگی مینالد، اما در عین حال به عشق و شادی نیز اشاره میکند. تصاویر شعری مانند پروانه و شعله، شوق و پرواز، و لب شادی، عمق احساسات و مفاهیم عرفانی را نشان میدهند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارند تا به درستی درک شوند.
غزل ۲۵۷ - جان ز شوق لبت شکر خاید
جان ز شوق لبت شکر خاید
دل به دندان غم جگر خاید ۱
ظن پیری مبر که نغمهٔ کام
بخت بر آب و دیر تر خاید ۲
دل آشفته بخت من تا چند
جای انگشت نیشتر خاید ۳
آن که گیرد مزاج پروانه
شعله چون میوه های تر خاید ۴
بس که یابد حلاوت از پرواز
طائر شوق بال و پر خاید ۵
لب شادی مکید یک چندی
عرفی اکنون لب دگر خاید ۶
دل به دندان غم جگر خاید ۱
ظن پیری مبر که نغمهٔ کام
بخت بر آب و دیر تر خاید ۲
دل آشفته بخت من تا چند
جای انگشت نیشتر خاید ۳
آن که گیرد مزاج پروانه
شعله چون میوه های تر خاید ۴
بس که یابد حلاوت از پرواز
طائر شوق بال و پر خاید ۵
لب شادی مکید یک چندی
عرفی اکنون لب دگر خاید ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۳۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۵۶ - نغمهٔ کز ره تاثیر به شیون نکشد
گوهر بعدی:غزل ۲۵۸ - کو شورشی که صحبت شادی به هم خورد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.