غزل ۲۷۰ - کاش آن کسان که منعم از آن تند خو کنند

کاش آن کسان که منعم از آن تند خو کنند
صد دل نموده وام و نیم نگاهی به او کنند ۱

این تشنگی به جام و قدح کم نمی شود
با ساقیان بگو که فکر سبو کنند ۲

این است التماس که ما را پس از وفات
رندان باده نوش به می شست و شو کنند ۳

نازم به غمزه اش که ز شوق خدنگ او
آسودگان حیات دگر آرزو کنند ۴

عرفی چه بیم داری از آسیب دلبران
بگذار تا به جان تو ناخن فرو کنند ۵