غزل ۳۲۴ - ز فتنه ای دل و جانم به ناله بر دستند

ز فتنه ای دل و جانم به ناله بر دستند
که ناز و عشوه ز تاثیر صحبتش مستند ۱

چگونه می به میان آورم در این مجلس
که باده حوصله سوز است و جمله بد مستند ۲

کدام بزم بچیدم که تنگ حوصله گان
به بوی می که شنیدند شیشه ها بشکستند ۳

مگو به تجربه جامی بده، که نشنیدم
که شیشه ای که شکستند باز پیوستند ۴

هلاک صحبت رندان بی شر و شورم
که بوی می بشنیدند و تا ابد مستند ۵

بیا به دیر مغان، آبرو مبر عرفی
که از برون و درون در به روی ما بستند ۶