هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، با استفاده از تصاویر شاعرانه و استعارههای زیبا، به بیان عشق و شوریدگی، درد و حسرت، و امید به وصال معشوق میپردازد. شاعر با توصیف زیباییهای معشوق و تأثیر آن بر خود، از عشق و اشتیاق فراوان خود سخن میگوید و در نهایت به امید رسیدن به مقصود خود اشاره میکند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است و درک کامل آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین، برخی از استعارهها و کنایههای به کار رفته ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
غزل ۱۵۸۶ - از حقهٔ دهانش هر گه سخن برآید
از حقهٔ دهانش هر گه سخن برآید
آپ از عقیق ریزد در از عدن برآید ۱
از شوق صبح تیغش مانند موج شبنم
گلهای زخم دل را آب از دهنبرآید ۲
از روی داغ حسرت گر پنیه باز گیرم
با صد زبانه چون شمع از پیرهن برآید ۳
بیند ز بار خجلت چون تیشه سرنگونی
بر بیستون دردم گر کوهکن برآید ۴
وصف بهار حسنشگر در چمن بگویم
چون بلبل ازگلستان گل نعرهزن برآید ۵
تار نگه رساند نظاره را به رویش
هرکس به بام خورشید با این رسن برآید ۶
بیدل کلام حافظ شد هادی خیالم
دارم امید آخر مقصود من برآید ۷
آپ از عقیق ریزد در از عدن برآید ۱
از شوق صبح تیغش مانند موج شبنم
گلهای زخم دل را آب از دهنبرآید ۲
از روی داغ حسرت گر پنیه باز گیرم
با صد زبانه چون شمع از پیرهن برآید ۳
بیند ز بار خجلت چون تیشه سرنگونی
بر بیستون دردم گر کوهکن برآید ۴
وصف بهار حسنشگر در چمن بگویم
چون بلبل ازگلستان گل نعرهزن برآید ۵
تار نگه رساند نظاره را به رویش
هرکس به بام خورشید با این رسن برآید ۶
بیدل کلام حافظ شد هادی خیالم
دارم امید آخر مقصود من برآید ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۰۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۵۸۵ - نشاط این بهارم بیگل روبت چهکار آید
گوهر بعدی:غزل ۱۵۸۷ - ظالم چه خیال است مؤدب به در آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
