هوش مصنوعی: این شعر از بیدل دهلوی، شاعر فارسی‌زبان، سرشار از مضامین عرفانی و فلسفی است. شاعر از مفاهیمی مانند تسلیم در برابر سرنوشت، گذرایی دنیا، عشق الهی، و رهایی از تعلقات دنیوی سخن می‌گوید. او با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند موج دریا، سراب، و تیغ قضا، به خواننده یادآوری می‌کند که دنیا فانی است و باید به دنبال حقیقت والاتر بود.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد.

غزل ۱۶۰۵ - سران ز نسخهٔ تسلیم باب بردارید

سران ز نسخهٔ تسلیم باب بردارید
جبین به خاک نهید انتخاب بردارید ۱

جمال مقصد سعی جهان معاینه است
ز نقش پا نفسی گر نقاب بردارید ۲

عمارتی اگر از آب و گل توان برداشت
دل از خیال جهان خراب بردارید ۳

هزار موج در این بحر قاصد هوس است
ز نامهٔ همه مهر حباب بردارید ۴

سواد وادی امکان سراب تشنه‌لبی است
ز چشمه‌سار گداز دل آب بردارید ۵

جنون حکم قضا تیغ برکف استاده است
سری‌ که نیست به‌ گردن ز خواب بردارید ۶

مرا به سایهٔ بخت سیه شکر خوابی‌ست
ز خاک من علم آفتاب بردارید ۷

هجوم خنده نم چشم می‌کند ایجاد
به هرگلی‌که رسید این‌گلاب بردارید ۸

کرشمهٔ نگهش از سوال مستغنی‌ست
نظر به سرمه ‌کنید و جواب بردارید ۹

به جرم‌کج‌نظری دور گرد تحقیقم
خط خطاست گر از تیر تاب بردارید ۱۰

ز هستی‌ام غلطی رفته در حساب عدم
مرا چو نقطهٔ شک زبن‌کتاب بردارید ۱۱

غباربیدل ما راکه دستگیر شود
اگر نسیم توان شد صواب بردارید ۱۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۹۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۶۰۴ - توان اگر همه دوران آسمان گردید
گوهر بعدی:غزل ۱۶۰۶ - دوستان از منش دعا مبرید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.