هوش مصنوعی:
این شعر از بیدل دهلوی، با استفاده از تصاویر پیچیده و استعارههای عمیق، به موضوعاتی مانند رنجهای انسانی، گذرایی زندگی، عشق، صبر و تسلیم در برابر تقدیر میپردازد. شاعر از عناصر طبیعت مانند موج، شمع، خورشید و دریا برای بیان مفاهیم عرفانی و فلسفی استفاده میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای خوانندگان جوان دشوار باشد.
غزل ۱۶۵۴ - در طلسم درد از ما میتوان بردن اثر
در طلسم درد از ما میتوان بردن اثر
گرد ما چون صبح دارد دامن چاک جگر ۱
گرمی هنگامهٔ هستی نگاهی بیش نیست
شمع را تار نفس محو است در مدّ نظر ۲
زین محیط آخر به جرم عافیت خواهیم رفت
موج آرامیده دارد چین دامان گهر ۳
بسکه جز عریانتنی ها نیست سامان کسی
پوست جای سایه میریزد، نهال بارور ۴
صحبت نیکان علاج کین ظالم میشود
در دل خارا به آب لعل اگر ریزد شرر ۵
خفّت ابله دو بالا میزند در مفلسی
میشود از خشکگردیدن سبکتر چوب تر ۶
از مدارا غوطه در موج حلاوت خوردن است
چرب و نرمیها زبان پسته گیرد در شکر ۷
ای حباب از زورق خود اینقدر غافل مباش
نیست در دریای امکان جز نفس موج خطر ۸
فکر جمعیت در این گلشن گل بیحاصلیست
غنچه از هر برگ دارد دست نومیدی به سر ۹
سایهٔگمگشته را خورشید میباشد سراغ
قاصدت هم از تو میباید ز ماگیرد خبر ۱۰
بیش از این بر ناز نتوان خفّت تمکین گماشت
ای خرامت موج گوهر اندکی آهستهتر ۱۱
سجدهٔ عجز است بیدل ختم کار سرکشی
عاقبت از داغ تیغ شعله اندازد شرر ۱۲
گرد ما چون صبح دارد دامن چاک جگر ۱
گرمی هنگامهٔ هستی نگاهی بیش نیست
شمع را تار نفس محو است در مدّ نظر ۲
زین محیط آخر به جرم عافیت خواهیم رفت
موج آرامیده دارد چین دامان گهر ۳
بسکه جز عریانتنی ها نیست سامان کسی
پوست جای سایه میریزد، نهال بارور ۴
صحبت نیکان علاج کین ظالم میشود
در دل خارا به آب لعل اگر ریزد شرر ۵
خفّت ابله دو بالا میزند در مفلسی
میشود از خشکگردیدن سبکتر چوب تر ۶
از مدارا غوطه در موج حلاوت خوردن است
چرب و نرمیها زبان پسته گیرد در شکر ۷
ای حباب از زورق خود اینقدر غافل مباش
نیست در دریای امکان جز نفس موج خطر ۸
فکر جمعیت در این گلشن گل بیحاصلیست
غنچه از هر برگ دارد دست نومیدی به سر ۹
سایهٔگمگشته را خورشید میباشد سراغ
قاصدت هم از تو میباید ز ماگیرد خبر ۱۰
بیش از این بر ناز نتوان خفّت تمکین گماشت
ای خرامت موج گوهر اندکی آهستهتر ۱۱
سجدهٔ عجز است بیدل ختم کار سرکشی
عاقبت از داغ تیغ شعله اندازد شرر ۱۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۲
۴۱۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۶۵۳ - چه رسد ز نشئهٔ معنوی به دماغ بیحس بیخبر
گوهر بعدی:غزل ۱۶۵۵ - در گلستانی که سرو او نباشد جلوهگر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
