هوش مصنوعی:
متن دربارهٔ فردی است که با نگاهی مدهوش و فراموشیِ خواب، دچار لغزش پا میشود. این متن حالتی شاعرانه و عاشقانه دارد و از عناصر طبیعت مانند «شرار» برای توصیف حالات درونی استفاده شده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم انتزاعی و شاعرانه است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژههایی مانند «مدهوش» و «شرار» نیاز به سطحی از بلوغ ذهنی برای تفسیر دارد.
غزل ۱۶۷۶ - شد نظر واکردنی خواب فراموش شرار
شد نظر واکردنی خواب فراموش شرار
لغزش پای نگاهی داشت مدهوش شرار ۱
لغزش پای نگاهی داشت مدهوش شرار ۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱
۴۲۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۶۷۵ - چشم واکردم به خویش اما ز آغوش شرار
گوهر بعدی:غزل ۱۶۷۷ - بر خیالی چیدهایم از دیده تا دل انتظار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
