هوش مصنوعی: این متن شعری است که به موضوعاتی مانند زندگی، انتظار، غم، عشق، و رهایی می‌پردازد. شاعر از مفاهیمی مانند گذر زمان، ناامیدی، و جستجوی معنا در زندگی سخن می‌گوید. همچنین، نقدی به ریاکاری و وعظ بیجا دارد و به دنبال حقیقت و آزادی است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات انتقادی و تلخ ممکن است نیاز به بلوغ فکری برای درک مناسب داشته باشد.

غزل ۱۶۸۱ - شب زندگی سر آمد به نفس‌شماری آخر

شب زندگی سر آمد به نفس‌شماری آخر
به هوا رساند خاکم سحر انتظاری آخر ۱

طرب بهار غفلت عرق خجالت آورد
نگذشت بی‌گلابم‌ گل خنده‌کاری آخر ۲

الم وداع طفلی به چه درد دل سرایم
به غبار ناله بردم غم نی سواری آخر ۳

تپشی به باد دادم دگر از نمو مپرسید
چو سحر چه ‌گل دماند نفس آبیاری آخر ۴

سر راه وحشت رنگ ز غبار منع پاکست
ز چه پر نمی‌فشانی قفسی نداری آخر ۵

گل باغ اعتبارت اثر وفا ندارد
بگذار از اول او را که فروگذاری آخر ۶

به غرور تقوی‌، ای شیخ‌، مفروش وعظ بیجا
من اگر ورع ندارم تو به من چه داری آخر ۷

به فسانهٔ تغافل ستم است چشم بستن
نگهی‌کزین‌گلستان به چه‌گل دچاری آخر ۸

عدم و وجود و امکان همه در تو محو و حیران
ز برت‌کجا رودکس‌که تو بی‌کناری آخر ۹

چو چراغ‌کشته بیدل ز خیال‌گریه مگذر
مژه‌ات نمی ندارد ز چه می‌فشاری آخر ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۴۳۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۶۸۰ - تا چند حسرت چمن و سایه‌های ابر
گوهر بعدی:غزل ۱۶۸۲ - به ارشاد ادب در دستگاه خودسران مگذر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.