هوش مصنوعی: این شعر به موضوعاتی مانند تکرار و یکنواختی زندگی، ناامیدی، ضعف انسان، غفلت و بیگانگی، درد و رنج، و ناتوانی در درک متقابل می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویر نمادین مانند شرر، شب تار، و نیشتر زار، احساسات عمیق انسانی را بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تصاویر و مفاهیم مانند ناامیدی و رنج ممکن است برای سنین پایین سنگین باشد.

غزل ۱۷۴۰ - زندگی محروم تکرارست و بس

زندگی محروم تکرارست و بس
چون شرر این جلوه یک بارست و بس ۱

از عدم جویید صبح ای عاقلان
عالمی اینجا شب تارست و بس ۲

از ضعیفی بر رخ تصویر ما
رنگ اگر گل می‌کند بارست و بس ۳

غفلت ما پردهٔ بیگانگی‌ست
محرمان را غیر هم بارست و بس ۴

کیست تا فهمد زبان عجز ما
ناله اینجا نبض بیمارست و بس ۵

نیست آفاق از دل سنگین تهی
هرکجا رفتیم کهسارست و بس ۶

از شکست شیشهٔ دلها مپرس
ششجهت یک نیشتر زارست و بس ۷

در تحیر لذت دیدار کو
دیدهٔ آیینه بیدارست و بس ۸

اختلاط خلق نبود بی‌گزند
بزم صحبت حلقهٔ مارست و بس ۹

چون حباب از شیخی زاهد مپرس
این سر بی‌مغز دستارست و بس ۱۰

ای سرت چون شعله پر باد غرور
اینکه‌ گردن می‌کشی‌، دارست و بس ۱۱

بیدل از زندانیان الفتیم
بوی گل را رنگ، دیوارست و بس ۱۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۲
کانال گوهرین در ایتا
۵۱۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۷۳۹ - چشم ‌وا کن ششجهت یارست و بس
گوهر بعدی:غزل ۱۷۴۱ - خودسر ز عافیت به تکلف برید و بس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.