هوش مصنوعی:
این شعر از بیدل دهلوی، مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی را بیان میکند. موضوعات اصلی شامل تلاش و رنج برای رسیدن به کمال، پذیرش تقدیر، عجز انسان در برابر قدرت الهی، و ناتوانی در درک حقیقت مطلق است. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و استعارههای پیچیده، مفاهیمی مانند عشق، امید، عجز، و مرگ را بررسی میکند.
رده سنی:
18+
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در این شعر نیاز به درک و تجربهی زندگی دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل میشود. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی سنگین ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۱۷۴۱ - خودسر ز عافیت به تکلف برید و بس
خودسر ز عافیت به تکلف برید و بس
آهی که قد کشید به دل خط کشید و بس ۱
راه تلاش دیر و حرم طی نمیشود
باید به طوف آبلهٔ پا رسید و بس ۲
جمعی که در بهشت فراغ آرمیدهاند
طی کردهاند جادهٔ دشت امید و بس ۳
دل با همه شهود ز تحقیق پی نبرد
آیینه آنچه دید همین عکس دید و بس ۴
ناز سجود قبلهٔ توفیق میکشیم
زین گردنی که تا سر زانو خمید و بس ۵
محملکشان عجز، فلکتاز قدرتند
تا آفتاب سایه به پهلو دوید و بس ۶
عیش بهار عشق ز پهلوی عجز نیست
در باغ نیز، شمع گل از خویش چید و بس ۷
ما را درین ستمکده تدبیر عافیت
ارشاد بسمل است که باید تپید و بس ۸
هیهات راه مقصد ما وانمودهاند
بر جادهای که هیچ نگردد پدید و بس ۹
خواندیم بیتمیز رقمهای خیر و شر
از نامهای که بود سراسر سفید و بس ۱۰
رفع تظلم دم پیری چه ممکن است
هرجا رسید صبح گریبان درید و بس ۱۱
بیدل پیام وصل به حرمان رساندنیاست
موسی برون پرده ندیدن شنید و بس ۱۲
آهی که قد کشید به دل خط کشید و بس ۱
راه تلاش دیر و حرم طی نمیشود
باید به طوف آبلهٔ پا رسید و بس ۲
جمعی که در بهشت فراغ آرمیدهاند
طی کردهاند جادهٔ دشت امید و بس ۳
دل با همه شهود ز تحقیق پی نبرد
آیینه آنچه دید همین عکس دید و بس ۴
ناز سجود قبلهٔ توفیق میکشیم
زین گردنی که تا سر زانو خمید و بس ۵
محملکشان عجز، فلکتاز قدرتند
تا آفتاب سایه به پهلو دوید و بس ۶
عیش بهار عشق ز پهلوی عجز نیست
در باغ نیز، شمع گل از خویش چید و بس ۷
ما را درین ستمکده تدبیر عافیت
ارشاد بسمل است که باید تپید و بس ۸
هیهات راه مقصد ما وانمودهاند
بر جادهای که هیچ نگردد پدید و بس ۹
خواندیم بیتمیز رقمهای خیر و شر
از نامهای که بود سراسر سفید و بس ۱۰
رفع تظلم دم پیری چه ممکن است
هرجا رسید صبح گریبان درید و بس ۱۱
بیدل پیام وصل به حرمان رساندنیاست
موسی برون پرده ندیدن شنید و بس ۱۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۲
۴۶۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۷۴۰ - زندگی محروم تکرارست و بس
گوهر بعدی:غزل ۱۷۴۲ - غم نهتنها بر دلم نالید و بس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
