خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر از بیدل دهلوی، بیانگر احساسات عمیق و عرفانی شاعر است. او از بی‌قراری، آوارگی، و رنج‌های روحی خود می‌گوید و به مفاهیمی مانند عشق، هستی، و هجران می‌پردازد. شاعر از بی‌توجهی به ظواهر دنیا و تمرکز بر معانی باطنی سخن می‌گوید و از مخاطب می‌خواهد که از پرسیدن برخی سوالات خودداری کند، زیرا پاسخ‌ها در دل تجربیات و احساسات نهفته است.

رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. درک این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک و مفاهیم انتزاعی دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل می‌شود.

پر تیره‌روزم از من بی ‌پا و سر مپرس
خاکم به باد تا ندهی از سحر مپرس

در دل برون دل چو نفس بال می‌زنم
آوارگی‌ گل وطن است از سفر مپرس

صبح آن زمان‌ که عرض نفس داد شبنم است
پروازم آب می‌شود از بال و پر مپرس

هستی فسانه است‌ کجا هجر و کو وصال
تعبیر خوابت اینکه شنیدی دگر مپرس

گشتیم غرق صد عرق ننگ از اعتبار
دریا ز سرگذشت رموز گهر مپرس

ما بیخودان ز معنی خود سخت غافلیم
هرچند سنگ آینه است از شرر مپرس

فرسود چاره‌ای ‌که طرف شد به رنج دهر
با صندل از معاملهٔ دردسر مپرس

هرکس درین بساط سراغ خودست و بس
نارفته در سواد عدم زان کمر مپرس

دل را به فهم معنی آن جلوه بار نیست
ناز پری ز کارگه شیشه‌گر مپرس

ثبت است رمز عشق به سطر زبان لال
مضمون نامه اینکه ز قاصد خبر مپرس

بیدل نگفتنی است حدیث جهان رنگ
صد بار بیش گفتم از این بیشتر مپرس

«بیدل دهلوی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir