خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر به مفاهیمی مانند عشق، زندگی، رنج، وهم و خیال، و تسلیم در برابر سرنوشت می‌پردازد. شاعر از زندگی به عنوان یک رنج دائمی یاد می‌کند و بر اهمیت عشق و پذیرش دردها تأکید دارد. همچنین، از مفاهیمی مانند فروتنی، گذشت زمان، و ناامیدی سخن می‌گوید.

رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی و رنج نیاز به درک و بلوغ عاطفی دارد.

ای خیال آوارهٔ نیرنگ هوش
تا توانی در شکست رنگ ‌کوش

تا نفس باقیست ما و من بجاست
شمع بی‌کشتن نمی‌گردد خموش‌

زندگی در ننگ هستی مردنست
خاک‌گرد و، عیب ما و من بپوش

زبن خمستان گرمی دل برده‌اند
همچو می با خون خود چندی بجوش

از جراحت‌زار دل غافل مباش
رنگها دارد دکان گلفروش

عشق اگر نبود هوس هم عالمی‌ست
نیست خون دل ‌گوارا، می بنوش

خاک من بر باد رفت و خامشم
همچو صبحم در نفس خون شد خروش

تر دماغان از مخالف ایمنند
گاه خشکی باد می‌پیچد به ‌گوش

یارب از مستی نلغزد پای من
اشک مینا خانه‌ای دارد به دوش

زندگانی نشئهٔ وهمش رساست
تا نمی‌میری نمی‌آیی به هوش

گر لباس سایه از دوش افکنی
می‌کند عریانیت خورشید پوش

یأس بر جا ماند و فرصت ها گذشت
امشب ما نیست جز اندوه دوش

تا مگر بیدل دلی آری به دست
در تواضع همچو زلف یار کوش

«بیدل دهلوی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir