هوش مصنوعی: این شعر از بیدل به بیان احساسات شرم، خجالت، ناامیدی و رنج‌های عاطفی می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند عرق، اشک، شبنم و شمع، حالات درونی خود را توصیف می‌کند. او از تلاش‌های بی‌ثمر، شکست‌ها و دردهایش سخن می‌گوید و احساس می‌کند که در گرداب مشکلات گرفتار شده است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاطفی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای خوانندگان جوان‌تر دشوار باشد.

غزل ۱۸۹۱ - غیر از حیا چه پیش توان برد در عرق

غیر از حیا چه پیش توان برد در عرق
چون اشک سعی تا قدم افشرد در عرق ۱

با این هجوم عجز به هرجا قدم زدیم
خجلت بساط آبله ‌گسترد در عرق ۲

بر روی ما ز شرم نموهای اعتبار
رنگی نکرد گل‌ که نیفشرد در عرق ۳

شور شکست شیشه ز توفان‌ گذشته است
آن سنگدل مگر دلی آزرد در عرق ۴

شبنم چه واکشد ز تماشای این چمن
ما راگشاد چشم فرو برد در عرق ۵

گرد هوس به سعی خجالت نشانده‌ایم
کم نیست ته نشینی این درد در عرق ۶

نومید وصل بود دل از ساز انفعال
آیینه‌ات ز ما غلطی خورد در عرق ۷

بیدل تلاش عجز به جایی نمی‌رسد
خلقی چو شمع داغ شد و مرد در عرق ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۴۰۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۸۹۰ - رخ شرمگین توهیچگه به خیال ما نکند عرق
گوهر بعدی:غزل ۱۸۹۲ - ما سجدهٔ حضوریم محو جناب مطلق
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.