غزل ۱۸۹۵ - ای مژدهٔ دیدار تو چون عید مبارک

ای مژدهٔ دیدار تو چون عید مبارک
فردوس به چشمی‌ که ترا دید مبارک ۱

جان دادم و خاک سرکوی تو نگشتم
بخت اینقدر از من نپسندید مبارک ۲

در نرد وفا برد همین باختنی بود
منحوس حریفی‌که نفهمید مبارک ۳

هر سایه‌که‌گم‌گشت رساندند به نورش
گردیدن رنگی که نگردید مبارک ۴

ای بیخردان غرهٔ اقبال مباشید
دولت نبود بر همه جاوید مبارک ۵

صبح طرب باغ محبت دم تیغ است
بسم‌الله اگر زخم توان چید مبارک ۶

ژولیدگی موی سرم چتر فراغیست
مجنون مرا سایه این بید مبارک ۷

بربام هلال ابروی من قبله‌نما شد
کز هر طرف آمد خبر عید مبارک ۸

دل قانع شوقیست به هر رنگ‌که باشد
داغ تو به ما، جام به جمشید مبارک ۹

در عشق یکی بود غم و شادی بیدل
بگریست سعادت شد و خندید مبارک ۱۰