هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از احساسات درونی خود سخن می‌گوید، از عشق و دل‌بستگی، رنج‌ها و تلاش‌های بی‌ثمر، و ناامیدی‌هایش. او از طبیعت و عناصری مانند طاووس، موج، گل و غنچه برای بیان حالات خود استفاده می‌کند. همچنین، به مفاهیمی مانند افسون الفت، عبرت و سحر اشاره می‌کند که نشان‌دهنده‌ی تفکر عمیق و عرفانی است.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از صنایع ادبی و استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

غزل ۱۹۶۲ - نیرنگ جلوه‌ای‌که به دل نقش بسته‌ام

نیرنگ جلوه‌ای‌که به دل نقش بسته‌ام
طاووس می‌پرد به هوا رنگ جسته‌ام ۱

با موج‌ گوهرم‌ گرو تاختن بجاست
من هم به سعی آبله دامن شکسته‌ام ۲

افسون الفت دل جمعم مآثر است
چون بوی‌ گل به ‌غنچه توان بست دسته‌ام ۳

موج‌گهر خمار تپیدن نمی‌کشد
برخاسته‌ست دل ز غبار نشسته‌ام ۴

وضع سحر مطالعهٔ عبرت‌ست و بس
عالم‌ بهار دارد و من سینه خسته‌ام ۵

در ضبط عیش جرأت خمیازه‌ات رساست
میدان کشیدن رگ ساز گسسته‌ام ۶

بیدل به طوف دامن نازش چسان رسم
سعی غبار نم زدهٔ پر شکسته‌ام ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۵۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۹۶۱ - بیدست و پا به خاک ادب نقش بسته‌ام
گوهر بعدی:غزل ۱۹۶۳ - باز برخود تهمت عیشی چو بلبل بسته‌ام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.