هوش مصنوعی:
این شعر از بیدل دهلوی، بیانگر حالات عرفانی و درونی شاعر است که با تصاویر پیچیده و استعارههای غنی، احساسات عمیق انسانی مانند عشق، حیرت، اندوه و جستجوی معنویت را به تصویر میکشد. شاعر از عناصر طبیعت مانند گل، بلبل، ابر و چراغ برای بیان مفاهیم انتزاعی استفاده میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی بالا نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی ادبی دارد.
غزل ۱۹۶۹ - زان بهار ناز حیرانم چه سامان کردهام
زان بهار ناز حیرانم چه سامان کردهام
چون گل امشب تا گریبان گل به دامان کردهام ۱
بوی گل میآید از کیفیت پرواز من
بال و پر رنگ از نوای عندلیبان کردهام ۲
بی نشانی مشربی دارم که مانند نگاه
آینه در دستم و تمثال پنهان کردهام ۳
نقش این نه شیشه گر یادم نباشد گو مباش
سیر مینایی دگر در طاق نسیان کردهام ۴
با شرار کاغذ عشرت گرو تاز وفاست
هر گه از خود رفتهام سیر چراغان کردهام ۵
از جنون سامانی کیفیت عنقا مپرس
آنقدر پوشیدهام خود را که عریان کردهام ۶
بر که نالد فطرت از بیداد تشویش نفس
خانهٔ آیینهای دارم که ویران کردهام ۷
ز انتظار صبح باید بر چراغم خون گریست
بهر یک لب خنده چندین اشک نقصان کردهام ۸
در غم نایابی مطلب که جز وهمی نبود
سودهام دستی که همت را پشیمان کردهام ۹
جز غم سیل فنا دیگر چه باید خوردنم
از فضولی خویش را در دشت مهمان کردهام ۱۰
ابر را گفتم چه باشد باعث سیرابیات
گفت وقتی گریه بر عاجز گیاهان کردهام ۱۱
بیدل از داغ چراغ خامشم غافل مباش
نرگسستان چشمکی خسپوش مژگان کردهام ۱۲
چون گل امشب تا گریبان گل به دامان کردهام ۱
بوی گل میآید از کیفیت پرواز من
بال و پر رنگ از نوای عندلیبان کردهام ۲
بی نشانی مشربی دارم که مانند نگاه
آینه در دستم و تمثال پنهان کردهام ۳
نقش این نه شیشه گر یادم نباشد گو مباش
سیر مینایی دگر در طاق نسیان کردهام ۴
با شرار کاغذ عشرت گرو تاز وفاست
هر گه از خود رفتهام سیر چراغان کردهام ۵
از جنون سامانی کیفیت عنقا مپرس
آنقدر پوشیدهام خود را که عریان کردهام ۶
بر که نالد فطرت از بیداد تشویش نفس
خانهٔ آیینهای دارم که ویران کردهام ۷
ز انتظار صبح باید بر چراغم خون گریست
بهر یک لب خنده چندین اشک نقصان کردهام ۸
در غم نایابی مطلب که جز وهمی نبود
سودهام دستی که همت را پشیمان کردهام ۹
جز غم سیل فنا دیگر چه باید خوردنم
از فضولی خویش را در دشت مهمان کردهام ۱۰
ابر را گفتم چه باشد باعث سیرابیات
گفت وقتی گریه بر عاجز گیاهان کردهام ۱۱
بیدل از داغ چراغ خامشم غافل مباش
نرگسستان چشمکی خسپوش مژگان کردهام ۱۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۲
۴۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۹۶۸ - نور جان در ظلمت آباد بدن گم کردهام
گوهر بعدی:غزل ۱۹۷۰ - دیدهٔ مشتاقی از هر مو به بار آوردهام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
