هوش مصنوعی: این شعر از بیدل به زیبایی‌های ظاهری و تأثیر آن بر بیننده می‌پردازد. چشم به عنوان نمادی از نگاه و احساس، در مواجهه با زیبایی‌ها و حسرت‌ها واکنش نشان می‌دهد. شاعر از مفاهیمی مانند حیرت، حسرت، عدالت و عشق سخن می‌گوید و با تصاویر شاعرانه، احساسات عمیق را بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

غزل ۲۲۰۶ - تا دفتر حیرت ز رخش تازه کند چشم

تا دفتر حیرت ز رخش تازه کند چشم
از تار نظر رشتهٔ شیرازه کند چشم ۱

از مردمک دیده به گلزار نگاهش
داغ کهنی بر دل خود تازه‌ کند چشم ۲

مشاطه ز حسرت بگزد دست به دندان
هرگه ز تغافل به رخت غازه ‌کند چشم ۳

مپسند که در پلهٔ میزان عدالت
شوخی ستمها به خود اندازه ‌کند چشم ۴

مرغان تحیر همه جغدند به دامش
هرگه ز صفیر نگه آواز‌ه کند چشم ۵

بیدل ‌گل رخسار بتی خنده‌فروش است
وقت‌ست که داغ دل ما تازه کند چشم ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۵۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۲۰۵ - بی روی تو گر گریه به اندازه‌ کند چشم
گوهر بعدی:غزل ۲۲۰۷ - تا جلوه‌ات پر افشاند از آشیانهٔ چشم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.