غزل ۲۲۴۴ - بی شبههٔ تحقیق نه شخصم نه مثالم

بی شبههٔ تحقیق نه شخصم نه مثالم
چون صورت عنقا چه خیال است خیالم ۱

جز گرد جنون خیز نفس هیچ ندارد
این دشت تخیل که منش وهم غزالم ۲

گفتم چو مه نوکنم اظهار تمامی
از خجلت نقصان سپر انداخت کمالم ۳

از چرخ چرا شکوهٔ اقبال فروشم
آنم ‌که مرا هم نظری نیست به حالم ۴

با بخت سیه صرفه‌ای از فضل نبردم
در عرض هنر رستن مو بر سر خالم ۵

از هر مژه صد چاک جگر نسخه فروش است
حیرت چقدر نامه گشود از پر و بالم ۶

هر چند سبک می‌گذرم از سر هستی
چون رنگ همان پی سپر گردش حالم ۷

حرفیست وجودم ز سراب رم فرصت
چون عمر درین عرصه غبار مه و سالم ۸

هستی المی نیست‌ که یابند علاجش
در آتش خویشم چه‌ کنم پیش که نالم ۹

تدبیر فراقی که ندارم چه توان کرد
بیدل به هوس سوختهٔ ذوق وصالم ۱۰