خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از معشوق خود می‌خواهد که از او دور نشود و او را تنها نگذارد. او معشوق را به ماه و آفتاب تشبیه می‌کند و بیان می‌کند که بدون او، زندگی‌اش تاریک و سرد خواهد بود. شاعر از معشوق می‌خواهد که مهربانی‌اش را از او دریغ نکند و او را تنها نگذارد.

رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از تشبیهات و استعارات پیچیده ممکن است برای سنین پایین‌تر دشوار باشد.

خوش می‌گُریزی هر طَرَف از حَلْقه ما نی مَکُن
ای ماه بَرهَم می‌زنی عِقْدِ ثُرّیا نی مَکُن

تو روزِ پُرنور و لَهَب ما در پِیِ تو هَمچو شب
هر جا که مَنْزِل می‌کُنی آییم آن جا نی مَکُن

ای آفتابی در حَمَل باغ از تو پوشیده حُلَل
بی‌تو بِمانَد از عَمَل در زَخْمِ سرما نی مَکُن

ای آفتابَت دایه‌یی ما در پِی‌اَت چون سایه‌یی
ای دایه‌ بی‌اَلْطافِ تو ماندیم تنها نی مَکُن

«مولوی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir