هوش مصنوعی: این شعر از بیدل دهلوی، شاعر صوفی‌مسلک، بیانگر مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است. شاعر در این ابیات از فقر و تواضع به عنوان ارزش‌های والا یاد می‌کند و به زیبایی‌های نهفته در سادگی و فروتنی اشاره دارد. او از ناله‌هایش به عنوان نشانه‌ای از انتظار و درد عشق الهی سخن می‌گوید و از حیرت و شگفتی در برابر هستی می‌نالد. شعر پر از استعاره‌ها و تصاویر پیچیده است که نیاز به تأمل و درک عمیق دارد.
رده سنی: 18+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی سنگین ممکن است برای خوانندگان جوان دشوار باشد.

غزل ۲۳۷۱ - پیمانهٔ غناکدهٔ بی‌مثالیم

پیمانهٔ غناکدهٔ بی‌مثالیم
پر نیست آنقدر که توان‌ کرد خالیم ۱

شادم به‌کنج فقر کز ابنای روزگا‌ر
سیلی خور جواب نشد بی سوالیم ۲

خاک ضعیف مرکز صد شعله رنگ و بوست
غافل مشو ز وحشت افسرده بالیم ۳

آغوش مه پر است ز کیفیت هلال
بالیده‌ گیر نقص ز صاحب کمالیم ۴

پستی ‌گل بلندی نخلست ربشه را
در خاک خفته اینقدر از طبع عالیم ۵

از بس به رنگ نی پرم از انتظار درد
آغوش ناله می‌کند از خویش خالیم ۶

عمریست ‌وحشتم ‌نگه چشم ‌حیرتیست
یادت نشانده است غبار غزالیم ۷

سامان طراز راحتم از سعی نارسا
افکنده خواب با همه‌ جا فرش قالیم ۸

از بسکه ناله داشت نی بوریای فقر
مخمل نبرد صرفهٔ خواب از نهالیم ۹

فریاد کز فسردگی باغ اعتبار
هم جوهر چنار نشدکهنه سالیم ۱۰

آغوش حیرتم به چه تنگی ‌گشوده‌اند
در من شکسته است چو گردون حوالیم ۱۱

نتوان به چشم داد سراغ نمود من
بیدل به یمن ضعف چو معنی خیالیم ۱۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۷۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۳۷۰ - خیز کز درس دویی سر خط عاری گیریم
گوهر بعدی:غزل ۲۳۷۲ - از کمال سرکشی عاجزترین عالمیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.