غزل ۲۴۰۶ - تا کی غرور انجمن آرایی زبان

تا کی غرور انجمن آرایی زبان
گردن مکش چو شمع به رعنایی زبان ۱

خارج نوای ساز نفس چند زیستن
بر دل مبند تهمت رسوایی زبان ۲

رمزی‌ که درس مکتب آرام خامشی‌ست
نشکافت جستجوی معمایی زبان ۳

پرواز آرمیدگی از بال می‌برد
ازگفتگو مخواه شکیبایی زبان ۴

خونین دلان به دیده ی تر گفتگو کنند
محتاج نیست شیشه به‌گویایی زبان ۵

دندان شکست‌گوهرکارش درستی است
نرمی همان حصار توانایی زبان ۶

در محفل شعور بلایی نیافتیم
جانکاهتر ز صحبت غوغایی زبان ۷

ای سست حرف ضبط نفس‌کن‌که همچو شمع‌
می‌دارد ازگداز تو مینایی زبان ۸

هست از حباب و موج دلیلی ‌که بحر هم
سر می‌دهد به باد سبکپایی زبان ۹

اهل سخن غریب جهان حقیقتند
بایدگریست بر غم تنهایی زبان ۱۰

هستیم بید‌ل از نسق دلفریب نظم
حیرت نگاه قافیه پیمایی زبان ۱۱